อยู่อย่างไรให้ทุกข์น้อยที่สุด??
ปฏิเสธไม่ได้เลย ว่าคนส่วนใหญ่ปล่อยให้อารมณ์มาครอบงำการดำเนินชีวิต จนขาดความยับยั้งชั่งใจในหลาย ๆ เรื่อง ในแต่ละวันเมื่อใดก็ตามที่ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย เกิดการกระทบกับสิ่งที่ไม่เป็นที่ปรารถนา ไม่น่าพอใจ ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม อารมณ์ความขุ่นมัวจะเกิดขึ้นทันที หากรู้ตัวเร็ว และหยุดมันได้ก็เป็นเรื่องดี แต่ส่วนใหญ่จะยังคิดปรุงแต่งจินตนาการต่อเนื่อง เรียกได้ว่า ยังมีความเพลินในอารมณ์ขุ่นมัวนั้นโดยไม่รู้ตัว นั่นคือ เรากำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ หากเรายังมีอาการเช่นนี้ อารมณ์อย่างนี้ซ้ำ ๆ บ่อย ๆ ในทุก ๆ วัน ความเคยชินจะเกิดขึ้นกับเรา จนกลายเป็นผลเสียกับตัวเอง และคนรอบข้าง ความจริงของชีวิต คือ เมื่อทุกสิ่งบนโลกนี้มีการเกิด ก็ต้องมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา เมื่อเสื่อมเรื่อย ๆ ก็ต้องมีดับ กลายเป็นสิ่งที่มีขึ้นเพียงชั่วคราว ไม่ยั่งยืน ไม่ถาวร ทุกสิ่งที่ปรากฏบนโลกนี้ ต่อให้คงอยู่ร้อยปี หมื่นปี แสนปี หรือล้านปี ก็ล้วนแต่เป็นสิ่งชั่วคราวทั้งสิ้น ทุกสิ่งต้องมีวันดับไป เหตุดังกล่าว ทำให้ทุกชีวิตบนโลกต้องพบกับความสมหวัง ผิดหวัง ความพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ที่พอใจ การปล่อยให้...